Het verhaal van de oprichting van DRUERA: onze reis van kaneelliefhebbers naar voorstanders van single-origin

DRUERA begon niet met een businessplan. Het begon met een moment van teleurstelling. 

Voor de oprichters die zijn grootgebracht met de echte kaneel van Sri Lanka, was het proeven van wat in het buitenland voor "kaneel" doorging... een schok. Dat stoffige, eendimensionale poeder op de plank had niets te maken met het kruid dat ze kenden en waar ze van hielden.

Het voelde verkeerd.

Het is alsof je naar je favoriete nummer luistert via een goedkope luidspreker. Het klinkt verkeerd, afstandelijk, zielloos. De diepte is niet hetzelfde.

En dat was wat hen echt dwars zat. In Sri Lanka is kaneel een onderdeel van het dagelijks leven. Het hangt in de lucht, in de keukens, in gezinsroutines. De geur ervan roept herinneringen op. Het voelt vertrouwd.

Mike de Livera heeft het ooit eenvoudig gezegd. 

"We waren niet van plan een bedrijf te starten om geld te verdienen. We wilden een probleem oplossen dat we niet konden negeren: de wereld werd verkocht als een bleke imitatie van een van de meest ongelooflijke geschenken van de natuur."

— Mike de Livera, medeoprichter van DRUERA

Dus gingen we op zoek naar een manier om het probleem op te lossen. Niet door volume na te jagen. Niet door bochten af ​​te snijden. Maar door mensen opnieuw te verbinden met de plek waar echte kaneel eigenlijk vandaan komt.

Die kleine frustratie, dat moment van teleurstelling, veranderde langzaam in een groter idee. Een brug tussen de heuvels van Sri Lanka en keukens overal elders. En dat is waar DRUERA echt begon.

Het probleem dat we niet konden negeren: de "kaneelleugen"

Toen we eenmaal begonnen op te letten, konden we niet meer stoppen. We gingen op zoek naar betere kaneel zoals de meeste nieuwsgierige mensen dat doen. We hebben speciaalzaken gecontroleerd. Gastronomische markten. Online winkels die op elk etiket ‘ambachtelijk’ en ‘premium’ beloofden. Het echte ding moest toch ergens ergens zijn.

Maar in plaats van duidelijkheid te vinden, liepen we regelrecht tegen een muur van verwarring aan.

Elke pot had een verhaal. Woorden als ‘puur’, ‘authentiek’ en ‘exotisch’ waren overal. Feitelijke informatie was dat niet. Het kruidenpad hielp niemand bij het maken van een goede keuze. Het is gebouwd om alles er hetzelfde uit te laten zien en goed genoeg te laten klinken.

Dus zijn we begonnen met graven. En wat we leerden over de kaneelhandel was... ongemakkelijk.

Ons onderzoek bracht drie harde waarheden aan het licht:

• De Cassia-misleiding: Het meest schokkende was dat meer dan 90% van wat als "kaneel" wordt verkocht helemaal geen Cinnamomum verum (echte Ceylon-kaneel) is... Het is Cassia, een compleet andere soort met een scherpe, krachtigere smaak en een hoog gehalte aan coumarine, een stof die schadelijk is in normale doses. Een hele industrie is gebouwd op wijdverbreide verkeerde etikettering.

• De leegte van de versheid: Zelfs de zeldzame producten met het naar waarheid bestempelde "Ceylon" waren vaak teleurstellend saai. We hebben geleerd waarom: de conventionele supply chain is ongelooflijk lang. Schors wordt geoogst, verwerkt, verkocht aan een makelaar, verscheept naar een distributeur, in grote hoeveelheden gemalen en vervolgens maanden, zelfs jaren in magazijnen en in de schappen liggen. Dus wanneer het uw keuken bereikt, zijn de kostbare vluchtige oliën die geur en smaak creëren grotendeels verdwenen.

• De anonimiteitscrisis: de meest diepgaande ontdekking was het totale gebrek aan verbinding. Toen we aan importeurs en detailhandelaren vroegen: "Waar komt dit eigenlijk vandaan?", was het beste antwoord dat we kregen schouderophalen en "een leverancier in Azië."De boeren, de bekwame ambachtslieden die de bast pellen, het land zelf - ze waren volkomen onzichtbaar, uitgewist door een systeem dat was ontworpen voor gezichtsloze handel in grondstoffen.

"We waren niet alleen op zoek naar een beter product. We waren op zoek naar een verhaal, een gezicht, een plek. De industrie gaf ons een streepjescode en een lege ruimte."

—Mike de Livera

Toen hadden we ons "aha"-moment. Het probleem was niet een gebrek aan prachtige kaneel in de wereld. Het probleem was een kapot, anoniem systeem dat lage kosten en een lange houdbaarheid belangrijker vond dan kwaliteit, zuiverheid en de menselijke handen die het allemaal mogelijk maken. We beseften dat we geen betere pot op een plank hoefden te vinden. We moesten een nieuw pad vanaf de grond opbouwen.

De reis terug naar de bron: onze partner vinden

Dus gingen we. De bedrijfskantoren in Colombo waren niets voor ons. Als we het echte werk wilden vinden, moesten we onze schoenen vuil maken. Van iedereen met wie we spraken, hoorden we steeds hetzelfde. De beste kaneel, zeiden ze, kwam uit een plaats genaamd Kalawana. 

Om er te komen waren er allemaal kronkelende wegen en plotselinge uitzichten op heuvels in elke tint groen die je maar kunt bedenken. We hadden geen vergadering gepland. We reden gewoon, stopten in kleine stadjes, stelden vragen en volgden de aanwijzingen die mensen ons gaven. Het voelde niet als werk. Het voelde alsof we een verhaal achtervolgden.

Op een middag belandden we, na een tip van een kleine winkeleigenaar, buiten een gezinswoning. Geen fabriek of magazijn. Gewoon een huis, midden op het land. Het eerste wat mij opviel was de geur. Warm. Zoet. Bosrijk. Er gaat niets boven het stoffige kruidenpad thuis. 

Dhr. Rajapakse, het hoofd van de familie, begroette ons met een voorzichtige glimlach. In plaats van een kantoor wees hij naar een paar stoelen op de veranda onder een grote boom. Zijn vrouw bracht kopjes zoete, melkachtige thee tevoorschijn, zachtjes op smaak gebracht met kaneel.

We hebben daar uren gezeten. Het gesprek dwaalde af. Hij sprak over de grond alsof die deel uitmaakte van zijn familie, hoe de ene helling meer ochtendlicht kreeg dan de andere, hoe de regen dit jaar laat was gevallen. Hij hield zijn handen omhoog, ruw door tientallen jaren werken met het kathi-mes en het afbladderen van de bast. Er zat geen trots in, alleen eerlijkheid. Hij deelde ook de stille zorg dat niet veel jonge mensen het vak meer wilden leren. Het was aan het verdwijnen, en hij wist het.

Op een gegeven moment stond hij op en zei: "Kom, ik zal het je laten zien." Dat was de bijeenkomst. We volgden hem de bosjes in. Hij brak een klein takje af en liet mij aan het blad ruiken. Helder en citrusachtig, helemaal niet zoals ik had verwacht. Vervolgens stelde hij ons voor aan de arbeiders die schors in stekels rolden, waarbij hun handen snel en voorzichtig bewogen, alsof ze het al duizend keer eerder hadden gedaan. Het was prachtig, ingewikkeld werk.

We hebben die dag niets getekend. De deal kwam tot stand via een reeks knikjes en afspraken bij nog meer kopjes thee. Ons voorstel was simpel: jij concentreert je op het kweken en mooi maken hiervan, met al je expertise. Wij regelen al het andere: zorgen ervoor dat het terechtkomt bij mensen die het verschil zullen waarderen, vertellen uw verhaal en zorgen ervoor dat u goed betaald krijgt voor dit niveau van zorg, en niet voor de grondstoffenprijzen.

Wij vertrouwden op hun toewijding aan het land, en zij vertrouwden op onze toewijding aan hen. Dat was de echte basis van DRUERA.

"Mensen vragen naar onze 'toeleveringsketen'. Die dag waren we geen keten aan het bouwen. We waren een brug aan het bouwen tussen hun veranda en de keukens van onze klanten.Al het andere is geschiedenis"

—Mike de Livera

Bouwen aan de DRUERA-filosofie: van één boerderij naar vier kernpijlers

Die eerste handdruk met de familie Rajapakse was nog maar het begin. Terwijl we zij aan zij tijdens de oogsten werkten, ontvingen we niet alleen kaneel; wij hebben onderwijs genoten. De manier waarop ze werkten, de keuzes die ze maakten en de impact die we zagen kristalliseerden zich langzaam uit in de kernprincipes die DRUERA vandaag de dag definiëren.

1. Echt partnerschap, geen ‘eerlijke handel’

We kwamen er al snel achter dat een generieke "Fair Trade"-certificering onze relatie niet kon weerspiegelen. Dit was geen afstandelijke, transactionele overeenkomst. Wij waren mede-scheppers. We bespraken de oogstschema's niet alleen voor onze behoeften, maar ook voor de gezondheid van de bomen. 

We hebben samen geïnvesteerd in betere droogschuren omdat dit voor iedereen een superieur product betekende. Dit diepgaande samenwerkingsmodel werd onze eerste pijler. Het is een engagement dat verder gaat dan een label, waar we dieper op ingaan in ons artikel over wat het betekent om Voorbij eerlijke handel te gaan naar echt partnerschap.

2. Milieubeheer als kwaliteitsmaatstaf

De Rajapakses boerden niet op een monocultuurplantage. Hun kaneel groeide in een biodiverse ‘bostuin’ naast fruitbomen en groenten. Ze legden uit dat dit niet alleen maar traditie was; het hield de bodem op natuurlijke wijze rijk en ongedierte onder controle. 

We proefden het resultaat in de complexiteit van de bast. Het beschermen van het land was niet alleen een ethische bonus; het was de niet-onderhandelbare basis van kwaliteit. Deze les uit de eerste hand vormde onze diepe toewijding aan duurzaamheid in de specerijenteelt en de bescherming van de biodiversiteit van Sri Lanka.

3. Het economische rimpeleffect

Onze investering heeft meer gedaan dan alleen het ondersteunen van één gezin. We zagen het naar buiten golven. Consequente, eerlijke orders zorgden ervoor dat de Rajapakses meer lokale schillers konden inhuren, waardoor ze stabiel geschoold werk konden bieden. 

Ze konden op betrouwbare wijze kopen bij naburige leveranciers. We beseften dat we niet alleen maar een specerij kochten; we steunden een gemeenschapsecosysteem. Dit bewuste doel om de positieve impact te maximaliseren is iets waar we gepassioneerd over zijn, wat we gedetailleerd beschrijven in onze blik op het economische rimpeleffect in Kalawana.

4. Radicale transparantie als onze standaard

De anonimiteit van het oude systeem was wat ons aanvankelijk in de steek liet. Wij hebben beloofd het tegenovergestelde te zijn. Als we onze klanten vroegen ons te vertrouwen, moesten we ze alles laten zien. Dat betekende dat we de namen en verhalen van onze boeren moesten delen, laboratoriumtests van derden voor zuiverheid en zware metalen moesten publiceren en eerlijk moesten zijn over onze processen. We besloten de muur tussen het veld en de keuken af te breken, omdat vertrouwen, net als kaneel, kwetsbaar en kostbaar is.

Deze vier pijlers kwamen niet uit het rapport van een adviseur. Het waren lessen die geschreven waren in de bodem van Kalawana en de wijsheid van de mensen die deze bewerken.

DRUERA vandaag: de missie gaat door

Twintig jaar zijn verstreken sinds dat eerste bezoek aan Kalawana. Wat begon als een simpele handdruk op een veranda is uitgegroeid tot iets waar we enorm trots op zijn: een gemeenschap van klanten, chef-koks en thuiskoks die het verschil kunnen proeven.

Maar als je vandaag onze verpakkingsfaciliteit binnenliep, zou de sfeer vertrouwd aanvoelen. We zijn nog steeds een klein, gefocust team.De kaneel die binnenkomt is nog steeds van diezelfde familie en diezelfde heuvels. We testen nog steeds elke batch, niet omdat een regelgeving ons daartoe verplicht, maar omdat we hebben beloofd dat we dat zouden doen. We malen nog steeds in kleine batches, omdat we hebben gezien – en geroken – wat er gebeurt als je dat niet doet.

Mensen vragen soms of we ‘zijn opgeschaald’. De waarheid is dat we ervoor hebben gekozen om anders te schalen. Vertrouwen kun je niet massaal produceren. Je kunt een persoonlijke belofte niet industrialiseren. We hebben onze gemeenschap van supporters uitgebreid, maar we hebben onze toewijding aan één enkele bron en één standaard krachtig beschermd. Er zijn nog steeds geen anonieme makelaars. Er is nog steeds geen magazijnstof. Er is precies dezelfde directe lijn van hun grond naar jouw plank.

"De missie is niet veranderd. Het papierwerk is alleen wat ingewikkelder geworden. Elke ochtend komen we naar ons werk om maar één ding te doen: die oorspronkelijke handdruk eren en die belofte waarmaken."
— Mike de Livera

Conclusie: meer dan een bedrijf, het is een verbinding

Terugkijkend is DRUERA geboren uit een simpele overtuiging: dat er een betere manier moest zijn. Een manier die het ambacht eerde, het land respecteerde, de mensen waardeerde en een product afleverde met een intacte ziel.

Als je voor DRUERA kiest, koop je dus niet zomaar een potje kaneel. Je wordt onderdeel van dat originele verhaal. Je steunt de erfenis van een familie in Kalawana. Je draagt ​​bij aan het behoud van een ambacht dat eeuwen teruggaat. U stemt voor een manier van zakendoen die mensen en kwaliteit boven pure winst stelt.

We zijn deze reis begonnen om de beste kaneel ter wereld te vinden. Wat we ontdekten was zoveel waardevoller: een manier om een bedrijf op te bouwen met een doel, één eerlijke relatie tegelijk.

Wij nodigen u uit om er deel van uit te maken.

Bekijk het resultaat van deze 20-jarige reis.
👉 Ontdek ons volledige collectie Ceylon-kaneel van één oorsprong